PKD 2000

Alhoewel wij eigelijk al te oud zijn, zijn wij (Johan en Johannes) ook dit jaar weer naar PKD geweest.

PKD (Pinksterkamp Dwingeloo) is een soort verslaving, die ieder jaar bevredigd moet worden. En nadat we vorig jaar alleen maar even een avondje waren langs geweest, was het dit jaar weer tijd voor een iets grotere dosis. Dus werd ik op zondag om vier uur door Johan opgepikt. (Het is zo fijn, om als stam, een beetje mobiel te zijn :o)

Zoals ik al zei, zijn wij dus onderhand te oud om nog als deelnemer mee te mogen, aangezien PKD alleen voor verkenners en explorers is. Om PKD dit jaar toch weer van dichtbij mee te kunnen maken, had Anita (van scouting Emmeloord en staf bij PKD) voor ons geregeld dat wij van zondag op maandag als haar gasten mochten komen. Zo konden wij dus naar PKD en kon zij ons verder proberen te stimuleren om volgend jaar ook staf te zijn.

Om half vijf arriveerden wij dus op labelterrein Dwingeloo, maar omdat Anita en de andere personen waarbij wij ons konden aanmelden nog op post zaten voor de verkennerhike, gingen wij eerst maar even onze explorers lastigvallen. Aangekomen op het explorer-subkamp, werden we we gelijk herkent door subkamp-staf die er in onze explorer-tijd ook al was (Staf:"Oh nee! Niet jullie weer!!!"). Ook Niels was subkamp-staf bij de explorers dit jaar. Na wat te hebben bijgekletst met de explorers, zijn we onze tent maar gaan opzetten in het staf-subkamp (iets wat zeer ingewikkeld was, aangezien we eerst een kwartier hebben gefilosofeerd over een "eerste tent" die we moesten negeren). Tegen de tijd dat we klaar waren, was Anita ook al weer terug en was het tijd voor het avondeten.

Toen het eten eindelijk op was, werd het tijd om eens wat nuttigs te gaan doen. Anita en Linda leidden met z'n tweeen een van de drie verkenner-subkampen (ze liepen daarom ook de hele tijd rond met matrozenhoedjes op, want het thema dit jaar (SOS) ging over een gezonken cruiseschip), en omdat Linda even iets anders moest doen, werden wij gebombadeert tot Anita's hulpjes, en moesten wij schors uitdelen aan de verkenners, die daar dan een (mini-)bootje van moesten maken als kampherinnering. Daarna was het tijd voor de grote gezamelijke verkenner kampvuurviering en na dat een tijdje te hebben aangekeken zijn we maar weer even bij de explorers gaan kijken.

De explorers hadden op dat moment de voetbalwedstrijd Nederland-Tjechie kijken op het programma staan (er waren twee teevees) en dus zaten de meeste van onze explorers maar bij hun eigen tent. Ook Tiena was zondagavond bij de explorers (rara waarom :o). Tegen de tijd dat het voetbal was afgelopen (en dus de explorers nu kampvuurdingen gingen doen), was het kampvuurfestijn bij de verkenners al weer over en gingen de verkenners net naar bed. Na nog een tijd bij een kampvuur in Anita&Linda's subkamp te hebben gezeten, gingen Anita en ik (Johan was al naar bed) terug naar het staf-subkamp, waar we nog "even" welterusten gingen zeggen bij het kampvuur bij het stafhuisje, waarna we zijn gaan slapen.

Het was alsof ik nog maar net was gaan slapen, toen Anita alweer aan onze tent stond te trekken en te schreeuwen dat we moesten opstaan en dat de verkenners (en dus ook wij) over een half uur al vertrokken voor het grote spel in Dwingeloo. Met tegenzin kropen we uit onze warme slaapzakken, en bij het stafhuisje aangekomen bleek tot onze grote verbazing dat het ontbijt al op en afgeruimt was! Nog slaapdronken begaven wij ons naar Anita&Linda's subkamp, waar de eerste groepen al klaar stonden voor vertrek. Toen uiteindelijk alle groepen present waren, vertrokken we met de andere twee verkenner-subkampen richting Dwingeloo.

Door Dwingeloo verspreidt bevonden zich allemaal posten, waar, na voltooiing van een opdracht, een woord kon worden verdient. Met de woorden kon je twee andere woorden vinden en die twee voorwerpen moesten de verkenners dan vervolgens in Dwingeloo gaan zoeken. Johan en ik werden ingedeeld bij de "vlot-post". Hier moesten de verkenners, op een vlot, naar het midden van een vijver varen, waar een fles dreef, met daarin het woord die bij deze post hoorde. Er is uiteindelijk maar 1 persoon in het water gevallen (Hmmm, en dat was natuurlijk een Biezenhutter :o).

Na het spel zijn we weer met z'n allen teruggelopen naar het PKD-terrein, waar, na een uurtje pauze ofzo, de sluiting plaats vond. En na de sluiting, die overigens ook nog wel heel leuk was, met Roelof als matroos, een vrouwelijke mannelijke kapitein en onze explorers in zeer vreemde thema-kleding (Ja heh, Hendrik, wat je allemaal al niet met een Union Jack kan doen :o), zijn we onze tent gaan afbreken en daarna hebben we nog even het evaluatie-gesprek in Anita&Linda's subkamp meegemaakt.

Maar daarna moesten we echt weg. Dus na plechtig belooft te hebben dat we volgend jaar echt als staf mee zouden gaan (-help-), vertrokken wij weer naar Oosterwolde, met als enige tussenstop, de traditionele stop bij onze snackbar in Dwingeloo.
Een heerlijk Pinksterweekend.