|
Ook dit jaar heeft LI weer zorggedragen voor een goed verloop van de NHW. Nou ja, we hebben postgezeten op de A-hike. Verdeeld over twee teams gingen wij fijn de kinderen een weekendje vermaken. En onszelf niet te vergeten.
Helaas waren we door de late inschrijving niet ingedeeld op de hike die wij hadden ingepland (in mijn geval Roodkapje Reloaded) maar op de A-hike, die als thema "Safari" had (en dit had even niets te maken met alcohol).
Vrijdagavond begon de sluiting "shock-horror" op tijd, waardoor we de helft van de opening hebben gemist. Wij waren van mening dat een half uur te laat een half uur te vroeg zou zijn, dus dat we ruim op tijd waren. Op dat moment was de C-hike al
druk aan het introduceren, waardoor we nog even niet wisten wat ons thema was.
Het daadwerkelijke programma voor de kinderen begon met een uitleg van de gebruikte tochttechnieken. Dit werd gedaan door een leuke dia-show (wij zijn als posthouder ook maar even heen gegaan (zonder te vermenigvuldigen :-) ) want ook wij snappen niet
altijd even goed alle routes). Hierna gingen we wilde dieren spotten in het bos. Midden in het bos gingen we een quiz doen,
ieder groepje moest vragen beantwoorden op een formulier. De posthouders van Lintjo schakelden hier zelfs een hulplijn bij in. Hierna
gingen de kindjes op bed en begon het voor ons allemaal echt. Gewapend met twee auto’s zijn wij Bakkeveen en Wijnjewoude gaan versieren, zodat men kan zien dat Scouting echt subsidie nodig heeft. Na dit plakkende intermezzo zijn ook wij ons gaan bezighouden
met het ledigen van enkele pilsjes, waarna het al vrij snel heeeel erg gezellig werd (zie foto's zou ik zo zeggen)
De zaterdag begon heel vroeg. Te vroeg. Of de vrijdag eindigde laat, dat is even onduidelijk. In elk geval gingen wij twee posten bemannen, want Maarten, onze buurman van De Voerman, was in zijn eentje gekomen, en in je eentje postzitten is ook niet alles. Dus
moesten wij om 9:15 op de eerste post zijn. Afijn, wij gingen dus om een uur of 9:10 met de auto naar een parkeerterrein zo'n kilometer verderop (we moesten echt heeel veel meenemen hoor :-), onder andere een hele zebra!) waarna we op de eerste plek zaten. Hier
moesten de kinderen kompasschieten, wij hadden 4 letters verstopt in het bos (een R, E, B en nog een E) en daar moesten ze dan een dierennaam mee maken. Er was daadwerkelijk een groepje dat met deze letters het woord Zebra kon vormen, wat wij heel knap vonden....
Maar ja, die kinderen hadden de zebra voor post 4 waarschijnlijk gezien, de volgende post die wij gingen bemannen. Johannes, Hans en ik zijn vooruit gereisd naar de juiste locatie (volgens ons) die toch wel 500 meter verderop in het bos was. Later kwam de rest ook, die
alleen op een andere plek wilden zitten. Wat bleek: Op de beide kaartjes was de post op verschillende plaatsen ingetekend. Heeel goed, hikeleiding! Zo kom je er wel :-).
Nadat Yvonne had gebeld met de mededeling dat het nog wel een uur kon gaan
duren zijn we maar gaan volleyballen, alvast als oefening voor het grote volleybaltoernooi. We hebben ons hier vrij lang mee vermaakt, en we hebben ontdekt dat het merendeel van de spelers
beter niet richting net kan staan, maar een andere kant op omdat de bal dan wel de goede kant op gaat (Go Femke!). Toen we hier (bijna) alle groepjes gezien hadden (was er ook een groepje 1 dan?) gingen we weer terug naar de kampeerboerderij. Arne moest de auto weer
inleveren, dus zijn Arne en ik richting Fochteloo vertrokken. Daar hebben we Bassie en Marchje opgepikt, die ook wel even in Bakkefean wilden kijken. We moesten ook nog even een paar boodschapjes doen, dus togen wij vol goede moed naar de Lidl. Diezelfde moed zakte
ons snel in de schoenen, we hebben namelijk vastgesteld dat je alleen bij de Lidl wordt aangenomen als je heeel chagrijnig kunt kijken.
Eenmaal terug in Bakkeveen begon al snel de discussie "Wat eten we vandaag?". Nadat iedereen het weer eens niet met elkaar eens bleek te zijn gingen we toch maar naar de pizzeria. We konden fijn voor de deur parkeren, dus dat was lekker dichtbij. Ware het niet, dat er nog
enkele mensen moesten pinnen. OK, we waren onderweg twee pinautomaten tegengekomen, maar dat moest toch maar in Drachten. Alleen was er geen pin in de buurt (natuurlijk) zodat we dus de halve "binnenstad" door moesten lopen. Ach, zo zie je nog eens wat van Drachten
(niet dat je daar vrolijk van wordt, maar toch).
Uiteindelijk hebben we bij Ramses heerlijk gegeten, en met een volle maag konden we ons weer volop in het feestgedruis werpen. Eerst nog even naar de algemene posthoudersvergadering, maar daar bleken wij de enige genodigden voor te zijn. Dus dat viel ook alweer alles
mee. We moesten nog wel de posten voor de zondag verdelen op ons eigen subkamp, maar dat was ook zo gedaan. Wij hadden onszelf de post "teenverven" toebedeeld. Vervolgens gingen we nog even de logboeken lezen, waarin de meest geweldige verhalen en spelfouten
elkaar afwisselden.
Hierna kon het feest weer volop losbarsten. Om een kort verhaal verder in te korten: Het was weer beregezellig (toch handig, zo'n kofferbak...).
De zondag:
Nadat iedereen lichtelijk verdoofd wakker werd en moest concluderen dat het gevroren had, gingen we rustig aan wakker worden met koffie. Ik bracht Arne snel even naar Fochteloo en mijn tas vast naar huis (dat scheelt weer ruimte voor de terugweg) en daarna weer naar Bakkeveen.
Snel de post opgezocht, want je moet er wel op tijd zijn natuurlijk. Onze post zat op een druk kruispunt, vlakbij de sterrenschans op de Beakendyk. Het bleek al snel dat de kindertjes niet echt heel vlot onderweg waren, want onze grote vriend Maarten bleek niet op de juiste plek te zitten.
Gevolg: Kindertjes verdwaald. Maar tot onze grote vreugde was groepje 1 al bij onze collega Biezenhutters geweest (1 post voor ons) dus die konden elk moment aankomen. Je raad het al, die hebben we dus niet meer gezien..... Maar ach, we zaten heerlijk in het zonnetje met de radio erbij,
dus wij vermaakten ons wel.
Nadat het eerste groepje had gevingerverfd besloten wij dat we dat zelf ook wel konden. Dus vervolgens leefden wij ons uit op de verf, het was gewoon vervelend als er weer een groepje langskwam.
Nadat we vakkundig de bal waren kwijtgeraakt (sorry Gerard...) en het 16:00 was geworden mochten we weg van Yvonne en consorten. Oh ja, uit medeleven hebben we zondag niet met Yvonne gebeld, maar met de andere dames hikeleiding want die waren helemaal nog niet gebeld in het weekend
(ze deden zaterdagavond hun beklag).
We hebben daarna de Foodplanet geplunderd, aangezien we wel trek hadden gekregen. Een vriendelijke man en zijn zoontje kwamen Hans de hoes van zijn verrekijker brengen, waarna we weer naar de kampeerboerderij konden voor de sluiting. Na hier nog wat rondgehangen te hebben zagen
wij de prijswinnaars en kon het jaarlijkse "Hoe komen we hier in godsnaam weer weg?" weer beginnen. Maar we hebben het gehaald en zijn heelhuids in Drachten aangekomen. Hier ontdekte Johannes dat je zonder slip de winter door kunt komen, maar dat leek ons wel erg koud.... Nadat Maaike was
afgeleverd en Johannes op Oosterwolde aan stuurde was uiteindelijk iedereen moe maar voldaan thuisgekomen. Toen kon het grote slapen beginnen (voor de meeste mensen dan :-( )
En dat was het dan wel weer voor de Safari die NHW heet...
|
Home
Logboek