Eurodropping Keulen

19 Maart was het zover: Een delegatie van Lignum Inane zou voor het eerst deelnemen aan de Eurodropping. Vol spanning togen Hans en ik richting Nieuwegein waar we Maaike gingen ophalen. Met z'n drieen zouden we een poging wagen deze dropping tot een goed einde te brengen...

Het eerste deel van ons avontuur betrof een bezoek aan het Transferium Westraven (en dus niet Westerhaven, wat ik in eerste instantie dacht. Ik vond het al grappig dat het Transferium net zo heet als het winkelcentrum annex parkeergarage in Groningen). Na de auto te hebben geparkeerd stonden we op het punt om een ov-kaartje te kopen. Toen bleek echter dat we niet na 23:00 de garage konden verlaten. Aangezien we geen idee hadden hoe laat we terug zouden zijn, hadden we bedacht dat we de auto dan eventueel maar op zondag op moesten halen. De vriendelijke allochtoon achter de balie wees ons er gelukkig op, dat het Transferium op zondag al helemaal niet open is, alleen op koopzondag. En dat was het natuurlijk niet. Maandagochtend om 5:00 zouden we de eerste zijn om weer naar binnen te mogen. Toch lastig als je zoals ik om 8:00 in Leeuwarden wordt verwacht..

Gelukkig waren we er nog geen kwartier, zodat we gratis weer naar buiten konden (deze service is waarschijnlijk speciaal voor gevallen zoals wij, waarbij je er van uit gaat dat je ergens kunt parkeren terwijl dat niet zo is). Afijn, nadat we de auto toch maar in het centrum (ahum) van Nieuwegein hadden geparkeerd (gratis nog wel) hebben we de tram richting Utrecht CS genomen. Op het plein voor het grote Mamma Mia doek zouden we op de bus wachten.

Na enige tijd wachten verscheen daar dan toch een bus. Enthousiast renden enkele deelnemers eropaf, om vervolgens te constateren dat dit de lijndienst van Eurolines naar Kiev was. Ook leuk natuurlijk, maar meer dan 1.000 km dus buiten onze range..

Uiteindelijk verschenen er twee bussen, waarna een ieder een plekje in de bus zocht. Wij zaten bij Sven van de organisatie in de bus, die ons kort uitlegde wat de bedoeling was. Al vlug begon het gespeculeer over waar we naar toe gingen, wat verstomde toen de meeste mensen gingen slapen, dan wel Hannibal kijken. Ik had Hannibal nog niet gezien, dus was wel benieuwd. Veel over gehoord natuurlijk, maar ik vond het maar een zouteloze k..film. Afijn, nadat iedereen het er over eens was dat we naar La Douce France gingen (we waren al bij Luik) sloeg de bus ineens af en vertrokken we richting Deutschland. En toen was het ongeveer 6:00, ineens sloegen we af de snelweg af een industrieterrein op en waren we er. Alleen was de vraag waar, want niemand had heel goed opgelet waar we zaten. Het bleek al snel dat dit Koln was.

Bij de bus kregen we ons voedselpakket mee, bestaande uit een brood, een pak melk, een pak appelsap, een pakje smeerkaas, een dingetje pate, een pot pasta, een pot pindakaas, een pot jam, een kilo (!) paaseitjes en nog wat spul. Daarnaast kregen we een envelop met daarin allerhande genummerde enveloppen en een kaart met helikopterroute (een soort oleaat maar dan anders).

Al snel gingen we op zoek naar het eerste aanknopingspunt. Dit bleek een vrijstaande woning te zijn, waarvan we een getal van het huisnummer nodig hadden om te bepalen welke volgende pijl we moesten volgen. Zo trokken we door een buitenwijk van Keulen, onderweg nog even een bakker aandoend voor koffie (heeeel belangrijk op de vroege ochtend) en een vers broodje.

Alle groepen liepen kriskras door elkaar, niet iedereen liep de routes in dezelfde volgorde. Gevolg was natuurlijk wel dat er een grote meute door de buitenwijken trok op de vroege zaterdagochtend.

De eerste route eindigde bij de rand van een park, waar we de tweede route starten. Deze route bestond uit een kaartje met een aantal genummerde punten er op. Door vragen te beantwoorden (waarvan de antwoorden op de genummerde punten te vinden waren) kon je uitzoeken waar de volgende route begon. Dit was in het restaurant met de blauwe gevel. Helaas konden wij (en zo'n beetje alle andere groepen) deze niet vinden. Nadat iemand Sven gebeld had bleek het om de McDonalds te gaan, zo'n tweehonderd meter verderop. Dus vervolgens trokken 80 man om 10:00 uur de Mac binnen. Het personeel wist niet wat hun overkwam, ze waren maar met drie man om te bedienen. De hiernavolgende tocht was een fototocht, we moesten 4 kerken opzoeken en hier jaartallen en andere gegevens traceren. Deze moest je vervolgens na 16:00 SMS'en, dan zou de volgende opdracht volgen.

Dit gaf ons ruim de tijd om te genieten van de mooie binnenstad van Keulen, hoewel het toch een beetje stressen werd omdat er wel heeeeel veel kerken zijn en ze best op elkaar lijken. Zo stonden we bij een kerk die sprekend leek op die op de foto, alleen had hij geen ronde torens maar vierkante torens. Dit was dus niet de goede kerk, het oude nonnetje dat er zat te bidden keek wel raar op toen we binnen kwamen vallen..

Nadat we bij de Dom de laatste opdracht hadden vervuld en de opdracht te hebben ge-SMS't was het wachten op de volgende opdracht. Dit bleek een internetpagina te zijn. Op naar een internetcafe was dus het credo, nadat we eerst hadden geprobeerd om bij een hotel te internetten (altijd proberen of het niet gratis kan :-). Afijn, in het internetcafe was de pagina snel geladen en konden we de plek vinden waar de bus op ons zou wachten. Hierna was het eten en rustig richting bus. De bus was snel gevonden, waarna we nog op zoek zijn geweest met een ander groepje samen naar een kroeg in de buurt. Die was er dus niet...

Afijn, al snel werd de terugreis aanvaard en na een paar uurtjes waren we weer in Utrecht. Snel met de tram naar Nieuwegein en we waren mooi op tijd voor Idols terug.. Moe maar voldaan zijn we uiteindelijk gaan slapen. Al met al kunnen we terugkijken op een leuke reis, als het aan mij ligt gaan we zeker vaker meedoen.